ADHD
ADHD to zaburzenie, dokładnie sklasyfikowane (wbrew obiegowym opiniom). Jest rozpoznawane i diagnozowane na podstawie katalogu objawów i cech, dokładnie zdefiniowanych. W polskim nazewnictwie stosuje się na jego opisanie również określeń: nadpobudliwość psychoruchowa, zespół hiperkinetyczny, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji. Pomimo jednakowoż dokładnej klasyfikacji i coraz większej liczby artykułó i książek na ten temat, wiedza o ADHD nie jest powszechna, a bywa niezwykle często zafałszowana przez różnorakie mity i stereotypy. Wypada więc, aby choć w niewielkim stopniu każdy miał podstawowe informacje o tym schorzeniu.
Do objawów, które charakteryzują ADHD, zaliczamy:
- nadmierną aktywność ruchową,
- problemy z koncentracją uwagi i utrzymaniem koncentracji,
- nadmierną impulsywność.
Objawy te są podstawą do przeprowadzenia diagnozy nadpobudliwości psychoruchowej, chociaż ich proporcje i nasilenie mogą różni się u różnych osób i w różnym wieku.
Za to, iż ktoś cierpi na ADHD winę ponoszą geny. Nie jest to zatem wynik ani złego wychowania, ani niewłaściwej diety, ani wreszcie uszkodzeń mózgu. Z uwarunkowań genetycznych wynika również, iż dziecko w rodzinie, w której jedno z rodziców lub oboje mają ADHD, w dużo większym stopniu jest narażone na wystąpienie nadpobudliwości. Natomiast, jeśli w odpowiednim czasie zostanie zdiagnozwane, poddanie terapii, jest możliwe takie ograniczenie objawów, aby umożliwić osobie z ADHD normalne życie.
Nadpobudliwość psychoruchowa poddaje się terapii w ten sposób, że można natomiast złagodzić, czy wyeliminować jej objawy, jednak nie jest “wyleczalna” jak choroby zakaźne. Psychoterapia jest główną metodą terapeutyczną, a w szczególnie uciążliwych przypadkach wymagane jest podawanie leków. Substancjami, które służą leczeniu ADHD są atomoksetyna lub metylfenidat. Dla prawidłowego i skutecznego przebiegu terapii ważna jest również psychoedukacja środowiska, odpowiednia wiedza i podejście osób z otoczenia osoby nadpobudliwej. W związku z tym powinny one przejść szkolenia na temat ADHD, czytać artykuły o nadpobudliwości, uczestniczyć w konferencjach, bywać na ADHD forum, a przede wszystkim stosować się do wskazań lekarzy, czy psychologów prowadzących terapię.