Na parterze, w sąsiedztwie kolekcji asyryjskiej, wystawiono skarby starożytnej Gre­cji i Rzymu: cykladzkie posągi, zabytki kultury minojskiej, czarnofigurowe naczynia z okresu archaicznego i późniejsze czerwonofigurowe z czasów Grecji klasycznej. Da­lej czekają jeszcze większe wspaniałości: marmurowy anglia fryz ze świątyni Apollina w Bassai Ipółpiętro w sali 6), zrekonstruowany pomnik Nereid, potężny grobowiec władcy Ksantos ozdobiony jońskimi kolumnami i kunsztownie rzeźbionymi wize­runkami morskich nimf oraz najsławniejszy skarb muzeum, marmury Elgina. Te przepiękne fryzy, metopy i rzeźbione frontony, wykonane w latach 447-432 p.n.e. pod kierunkiem wybitnego rzeźbiarza Fidiasza,
praca anglia wystawiono w wielkiej, specjalnie w tym celu zbudowanej sali, zwanej galerią Duveena (sala 8). Marmury te zdobiły ateński Partenon, świątynię Ateny, a główny fryz z bogato udrapowanymi figurami jeźdźców przypuszczalnie przedstawia procesję ku czci bogini lub - zdaniem części specjalistów - uroczystości z okazji zwycięstwa pod Maratonem. W 1801 r. brytyjski ambasador w Konstantynopolu ogłoszenia anglia (Grecja była wówczas pod okupacją turecką), lord El-gin, uzyskał od sułtana zezwolenie na wywóz z Akropolu „kilku bloków kamiennych z wyrytymi na nich inskrypcjami lub postaciami”, po czym wysłał do Londynu dwie­ście napełnionych skrzyń. Ich zawartość możemy dzisiaj oglądać dzięki temu, że w 1816 r. rząd Wielkiej Brytanii odkupił ją za 35 tysięcy funtów. Marmury Elgina są najbardziej kontrowersyjnym dziełem sztuki w zbiorach Muzeum Brytyjskiego - rząd grecki regularnie ponawia żądania ich zwrotu i nawet przymierza się do budowy dla nich muzeum w pobliżu Akropolu
meble . Brytyjska Partia Pracy zobowiązała się swego cza­su do odesłania całej kłopotliwej kolekcji, ale jak na razie nic nie wskazuje na to, że­by nowy labourzystowski rząd miał podjąć w tej sprawie jakieś decyzje.

17.stycznia.2008 :: Bez kategorii, Biznes, Internet