Dla “pokrzepienia serc”
Pan Wołodyjowski” to trzecia i zarazem ostatnia część Trylogii Henryka Sienkiewicza. Tak jak wcześniejsze części cyklu, napisana dla “pokrzepienia serc”. Różni się od wcześniejszych części tym, że wątek fikcyjny jest znacznie bardziej rozbudowany. W Trylogii przypominane są okresy świetności Rzeczpospolitej .
Pan Michał Wołodyjowski, zakochuje się z wzajemnością i żeni się z młodą, odważną Basią, lecz nad ich związkiem zawisają czarne chmury. Polsce grozi wojna z Turcją więc małżeństwo wyjeżdza do stanicy w Chreptiowie. Tam Tatar Azja zakochuje się i pragnie ją porwać Basię. Cała książka to najlepsza część Trylogii. Dużo bardziej dynamiczna i pełniejsza przygód, miłości przyjaźni i zazdrości. Lecz odnajdujemy też tam nienawiść, zdradę, i wszystko co jest typowe dla sienkiewiczowskich utworów, jednak czyta się bardzo dobrze.
Henryk Sienkiewicz zrobił naprawdę dobry kawałek roboty.