Jak zostać pilotem wycieczek?
Najprościej by było po szkole zakończyć szkolenie oraz zaliczyć egzamin. I ta sposobność dla niektórych istnieje. Lecz po kursie nie zawsze otrzyma się pracę, bo biura turystyczne, szczególnie dobre, same kierują na kursy, a oprócz tego wymagają zaliczenia testu wewnętrznego. Jest to więc szybka, ale niekoniecznie najlepsza sposobność, a zawsze należy ją przejść. Egzaminy organizuje tutejszy wojewoda, ale zanim się do niego przystąpi, trzeba zaliczyć zwykle 3-miesięczny kurs we właściwej firmie (szkolenie z historii, historii kultury oraz sztuki oraz wiadomości o krajach, do jakich pilot będzie jeździł, np. na uczelni wychowania fizycznego. Od kandydata żąda się, aby był pełnoletni, ukończył szkołę maturalną, miał stan zdrowia ułatwiajacy wykonywanie zawodu, zaliczył kursy i praktykę, przedstawiając właściwe zaświadczenie, i by zaliczył egzamin na pilota albo przewodnika wycieczek przed komisją powołaną przez wojewodę. Egzamin nie należy do łatwych - w egzaminie trzeba odpowiedzieć na 150-200 szczegółowych pytań (np. jak nazywamy się domy konstruowane przez bobry lub ile cyfr ma numer paszportu).
Mimo to taki egzamin nie jest wystarczajacy, bo chcąc wyjeżdżać za granicę, przyszły kandydat musi zdać też egzamin językowy w urzędzie wojewódzkim. Nie jest to wymagane, jeśli ma on dyplom ukończenia studiów filologicznych czy nauczycielskiego kolegium języków obcych lub świadectwo zakończenia szkoły z językiem obcym za granicą.
Każdy z pilotów otrzymuje od wojewody legitymację i numer. Jeśli jednak absolwent chce jedynie zacząć karierę od stanowiska pilota, niech lepiej zdaje na AWF, gdzie uzyska pełne wykształcenie turystyczne na kierunku turystyka i rekreacja. W naszych uczelniach państwowych i niepaństwowych jest to jeden z popularniejszych kierunków.
Najpierw trzeba zaliczyć egzamin, który jest podzielony na sprawdzian praktyczny oraz teoretyczny. Sprawdzian praktyczny dotyczy tylko pływania, które uważa się za jeden z elementów kultury. Egzamin teoretyczny dotyczy wiadomości z geografii albo z biologii oraz języka obcego. Poprzeczkę znajomości języka ustawia się dość wysoko, żeby kandydat miał świadomość, że na studiach czeka go dużo pracy w tym kierunku.
Kierunki i profile studiów są zróżnicowane. Do typowych należy obsługa ruchu turystycznego oraz hotelarstwo. Tu jest więcej kandydatów ze względu na popyt rynku. Obie kierunki są ze sobą powiązane, lecz wyróznia je też bardzo wiele: inne typy zawodów, inny klient i inny sposób działania. Do tej grupy specjalności należą też takie, jak obsługa wycieczek, kreacja turystyki i rozrywki czy informatyka w turystyce. Ze kierunków czysto rozrywkowych warto wyliczyć samą rekreację, pedagogikę czasu wolnego czy odnowę psychosomatyczną.
Studia są tak ułożone, żeby słuczacz zaznajomił się nie tylko ze strukturą turystyki, ale i z marketingiem, zarządzaniem oraz ekonomiką. A zatem wiedza, którą się pozyskuje, jest bardzo rozległa i zapewnia kursantom na dużą mobilność na rynku pracy.
W czasie nauki studenci uczą się kilku kluczowych specjalnosci, jak geografia turystyczna, krajoznawstwo, zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne, podstawy turystyki, teoria i metodyka turystyki, marketing usług turystycznych i rekreacyjnych, informatyka w turystyce i rekreacji, a nawet prawa w turystyce czy metody i techniki obsługi ruchu turystycznego.
Każdy uczeń ma też do zdania zajęcia praktyczne (ćwiczenia terenowe i praktyki zawodu), obozy, a także takie specjalności, jak rekreacja ruchowa, turystyka, kwalifikowana, usprawnienie ruchowe.