Kraina wiecznych lodów-Alaska
Otaczająca Alaskę aura tajemniczej, nieujarzmionej potęgi zawiera się już w samej nazwie, wywodzącej się od słowa Alayeska, która w języku Atapasków znaczy Wielka Ziemia na Zachodzie. Wyobraźnia podsuwa niezwykłe obrazy, ale rzeczywistość przekracza najśmielsze oczekiwania. To kraina, olbrzymich pól lodowych, rozległej tundry, utworzonych przez lodowiec wąwozów, bujnych lasów, głębokich fiordów i ciągle czynnych wulkanów. Dzika przyroda, gdzie indziej zagrożona, tutaj w pełni rozkwita. Nie należą do rzadkości niedźwiedzie grizzly mierzące do 3,5m. Zdarza się że ruch uliczny w centrum Anchorage zakłócają łosie. Nocami słyszy się wycie Wików. Ponad drzewami szybują orły bieliki amerykańskie, a w górę strumieni wędrują dwudziesto paro kilogramowe łososie.
Powierzchnia stanu jest ogromna. Alaska obejmuje swoim obszarem najdalej na zachód i na północ wysunięte punkty Stanów Zjednoczonych. Ten olbrzymi stan zamieszkuje zaledwie 600 tys. ludzi i tylko jedna piąta z nich urodziła się w nim. Ponad 40% obywateli mieszka w Anchore. Alaska, często nazywana Last Frontier (Ostatnia Rubież), pod wieloma względami przypomina XIX- wieczny Dziki Zachód – niezmierzoną, niezagospodarowaną krainę, gdzie każdy mógł zająć sobie trochę gruntu i żyć, jak mu się podobało. Bogactwa tej ziemi, poszukiwane w XX stuleciu, to złoto, ryby i drzewo, a ostatnio ropa naftowa. Niestety, 86 tys. alaskich Indian, tu urodzonych i nie mających możliwości opuszczenia ojczyzny, nie skorzystało z rozkwitu ojczyzny, choć w wyniku zawartych przed boomem naftowym układów powstało kilka indiańskich korporacji.
Alaska to najwcześniej zaludniony obszar obydwu Ameryk. Prawdopodobnie już ok. 14 tys. Lat temu pomost lądowy łączący ją z obecnym Półwyspem Czukockim, czyli z Azją, do „Nowego Świata” dotarli pierwsi ludzie. W 1741 r. duński podróżnik Vitus Bering żeglujący pod banderą cara Rosji, wpłynął do Zatoki Księcia Wilhelma i jako pierwszy przedstawiciel białej rasy postawił stopę na alaskiej ziemi. W 1799 r. Rosjanie założyli miasto Sitka, które miało im służyć jako stolica i posuwali się dalej na południe, aż po wybrzeże północnej Kalifornii, dziesiątkując po drodze kolonie wydr.
W latach 60. XIX w. nękana problemami gospodarczymi Rosja zaproponowała Stanom Zjednoczonym sprzedaż swych ziem na kontynencie amerykańskim. Dnia 18 października 1867 r. sekretarz stanu William Steward kupił Alaskę za sumę 7,2 mln. Dolarów, czyli ok. 3 centy za hektar. Tę mocno niepopularną w Stanach transakcje nazywano „lodownią Stewarda”, jednak nowy nabytek okazał się żyłą złota. Szlachetny kruszec najpierw znaleziono w 1880 r. w Junean, 18 lat później niedaleko Nome nad Cieśniną Beringa, a w 1902 r. koło Fairbanks. W 1912 r. ustanowiono Terytorium Alaski, które w 1959 r. uzyskało prawa stanowe jako 49 stan USA.