Wypalenie zawdowe
Wypalenie zawodowe. Jeśli zauważymy, że nasz pracownik osiąga niższe niż dotychczas wyniki w pracy, jego rozmowy z klientami kończą się szybciej niż zazwyczaj i są mniej skuteczne, jeśli pracownik popełnia więcej błędów, a jego postawa wobec współpracowników bywa nie tylko obojętna, ale wręcz cyniczna – to niewątpliwie mamy do czynienia z syndromem wypalenia zawodowego. Dużym błędem byłoby zakwalifikowanie takiego zachowania jako przejawu lenistwa. Tym bardziej, że w stan wypalenia zawodowego popadają najczęściej osoby, które wcześniej charakteryzowały się wysoką wydajnością pracy i zaangażowaniem, osoby które dążyły do perfekcjonizmu. Lenistwo nie jest ich cechą charakteru.
Przyczyną wypalenia zawodowego są przede wszystkim warunki, w jakich pracownik wykonuje swoje codzienne obowiązki i to one właśnie mogą być narzędziami, którymi pracodawca może walczyć z frustracją swoich podwładnych. Wystarczy odpowiednio je wykorzystać.
Lubisz Cytaty biznesowe?
W 1980 roku Cherniss zdefiniował wypalenie zawodowe jako “chroniczny (przedłużający się) stres pracy, gdzie wymagania stawiane w miejscu pracy wyczerpują i przekraczają możliwości indywidualnych zasobów”.
W tym samym czasie Edelwich i Brodsky opisuj± syndrom burnout jako “progresywną utratę idealizmu, energii i celu w pracy, doświadczaną przez ludzi w zawodach “helping professions” jako skutek ich pracy”
Jako pierwszy pojecie bornout zastosowali psycholog społeczny Christina Maslach (1981) oraz psychoanalityk Herbert Freudenberger (1983), którzy zaobserwowali u swoich badanych pewne symptomy, które wskazywały na brak motywacji do pracy. Według Maslach wypalenie zawodowe to:
“zespól fizycznego i emocjonalnego wyczerpania, którego rezultatem jest rozwój negatywnej samooceny i negatywnego nastawienia do pracy oraz spadek zainteresowania problemami pacjenta”.
Autorka definicji stworzyła specjalny kwestionariusz badaj±cy syndrom burnout Maslach Bournout Inventory (MBI), którym posłużyłam się prowadz±c własne badania.
W 1982 roku Veniga opisał wypalenie zawodowe jako:
“destruktywny psychologiczny stan wywołany frustracją z niezadowalaj±cej pracy zawodowej, który obniża wydajność pracownika”.
Tego samego roku Pines, Aronson i Kafry stworzyli now± definicje problemu pisząc, że to:
“stan fizycznego, emocjonalnego i umysłowego wyczerpania spowodowany przez długotrwałe zaangażowanie się w sytuacje emocjonalnie obciążające”.
Sprawdź też Jak zarobić na kryzysie
Objawy wypalenia
Zazwyczaj objawy wypalenia pojawiają się i narastają powoli, przez długi okres. Mogą obejmować sferę fizyczną lub psychiczną. Oto najczęstsze objawy wypalenia:
- Poczucie braku kontroli,
- Nieuzasadnione przekonanie o utracie zdolności,
- Narastająca tendencja do negatywnego myślenia,
- Utrata celu, sensu i energii,
- Wyłączanie się z życia społecznego, które może jeszcze bardziej nasilać istniejące problemy.
Poznaj PR w czasie kryzysu
Jak zapobiegać wypaleniu?
Aby uniknąć wypalenia w wymiarze psychicznym, powinieneś często upewniać czy się to co robisz nadal jest ciekawe, czy nadal sprawia ci przyjemność. Musisz pamiętać o tym, że zasoby twojej energii psychicznej są ograniczone- nie dopuść zatem do ich wyczerpania. Pomocne w tym zakresie są zachowanie asertywne- inni chętnie obarczają nas dodatkowymi zadaniami, konsumując tym samym naszą energię. Aby uchronić się przed tym, niezbędna jest umiejętność mówienia “nie” kiedy nie masz ochoty angażować się w jakieś kolejne przedsięwzięcia, w przeciwnym wypadku nieuchronnie grozi ci niebezpieczeństwo wypalenia.
Pomocna również może być własna analiza swot.